W Polsce używana jest również nazwa "sztraser". Gołąb pochodzący z terenów dawnej Czechosłowacji (Morawy) i początkowo był niemal identyczny z przodkiem obecnych strasserów morawskich. Pod koniec XIX wieku zmieniono jego wzorzec, został sprowadzony do Niemiec i tam rozszerzono jego hodowle. Sztraser został uznany za odrębną rasę w roku 1907.

Bez wątpienia przodkami sztrasera były kuraki maltańskie, gołębie florentyńskie, garłacze a także pospolite gołębie. Patrząc na podobieństwo w rysunku, można podejrzewać, iż są sztrasery są spokrewnione z rasą gołębia czeskiego (który nazywano w przeszłości także sztraserem bawarskim) i kanikiem praskim.

Sztraser to duży, masywny gołąb o dość krótkich nogach. Dorosły samiec może osiągnąć masę ciała do jednego kilograma, zwykle: 800-900g (samiczki o 100g mniej). Posiada duża, szeroką i gładką głowę, co dodatkowo podkreśla krępą sylwetkę ptaków z tej rasy. Czoło ma wysokie i wypukłe, oczy koloru czerwonego lub pomarańczowego z niewielką, dopasowaną kolorem do upierzenia obwódką. Silny dziób jest przeciętnej długości, w kolorze jasnoróżowym u odmian czerwonych i żółtych, jasno-rogowy u płowo-żółtych, czarny u pozostałych. Szyja raczej krótka i gruba, pierś szeroka, dość masywna, zaokrąglona i mocno wysunięta do przodu. Krótki i szeroki grzbiet opadający ku tyłowi. Skrzydła i ogon są dość krótkie (ogon nieco dłuższy i szeroki). Nogi dość krótkie, za to mocne, nieupierzone skoki i palce.

Sztrasery występują w sporej ilości wariantów ubarwienia. Wyróżniamy odmiany, najpopularniejsze: niebieska bez pasów, niebieska z pasami, czerwona, żółta, oraz mniej popularne: czarna, czerwona i żółta z białymi pasami lub łuskami, czerwono-płowy, niebiesko-płowy i żółto-płowy groch, niebiesko-płowy, czerwono-płowy i żółto-płowy z pasami lub bez. Kolory powinny być średnio intensywne za to bardzo wyraziste. Wzór rysunku klasyczny – gazzi (zasadniczy kolor biały, w kolorach są: głowa, mały śliniak, skrzydła, ogon, przykrycie ogona i klin.).

Sztrasery "zwyczajne" od sztraserów morawskich odróżniają się przede wszystkim większym wzrostem, mniej przylegającymi piórami oraz mniejszą intensywnością kolorów, w szczególności słabszym połyskiem odmian czarnych i czerwonych.